Rijmen.nl > Kleine verhalen > Tijdreis - 1

1 

‘Hé, mam kijk! Een bericht van professor Shiki!’ Anouck rende zo hard als ze kon naar haar moeder. Moeder las het hardop voor: ‘Beste familie Hanemans, ik nodig u uit voor een rondleiding in mijn laboratorium.’ Moeder fronste haar wenkbrauwen. ‘misschien kunnen we beter niet gaan. Ik vertrouw het niet zo….’ Anouck was een beetje teleurgesteld. Het leek haar juist zo leuk. Ze probeerde haar over te halen: ‘maar mam, we kennen professor Shiki heel goed en het is zo interessant.’ Na een lang gesprek met moeder mocht Anouck toch naar de professor. ‘maar ik ga wel mee, voor de veiligheid.’zei haar moeder gauw. Ze vertrokken met de auto, en bij het geheime lab van professor Shiki stopten ze. Ze probeerde aan te bellen, maar er kwam geen geluid. Opeens kwam er een kooi, die ze gevangen nam. Alles werd zwart. Er werd slaapgas in de kooi gespoten. Toen ze wakker werden, lagen ze allebei op een bed. Professor Shiki keek bezorgd naar ze. Hij zei: ‘ik had nog in de brief gezegd, dat jullie niet moesten aanbellen! Jullie moesten het webcam-knopje indrukken!’ zijn stem werd wat zachter. ‘gaat het goed? ik heb jullie tegengif gegeven. Oh, het spijt me heel erg’ Anouck stond op. Ze hielp haar moeder overeind komen. Professor Shiki gaf ze een geruststellend drankje.  Even later, toen ze opgeknapt waren, begon professor Shiki met de rondleiding. Anouck was wel iets minder opgewonden dan eerst. Ze was erg geschrokken. Ze begonnen met de tijdmachine. Shiki vertelde over de tijdmachine. ‘er zijn 3 dimensies, maar er zijn mensen die tijd als de 4e dimensie zien. Verder reist deze tijdcapsule door de hyperruimte, waardoor hij terug, en vooruit in de tijd kan gaan. ’ Anouck wou graag in de tijdcapsule. Shiki zei dat het niet mocht, maar Anouck begon allerlei knopjes in te drukken. Opeens was er een oorverdovend geronk te horen, en de deur van de tijdmachine klapte dicht. Anouck gaf een harde gil. Ze ging snel door met knopjes indrukken, op zoek naar de uit-knop. Ze drukte op een rood knopje met een gele streep er doorheen en vervolgens verscheen er een scherm met webcam en microfoon, met op het scherm professor Shiki. Toen de tijdcapsule opsteeg, riep Anouck nog: ‘ik moet naar de wc!’  professor Shiki zei tegen Anouck (via de webcam): ‘je gaat straks wel naar het toilet, maar we weten niet waar je terechtkomt. Waarschijnlijk in de prehistorie of middeleeuwen. Het geronk stopt, je zal er intussen wel zijn.’ Anouck antwoordde: ‘wat nu? Moet ik de deur openen? Welke knop moet ik indrukken?’ ‘niet zo haastig, Anouck! Je moet de rechtse groene knop indrukken!’ Anouck drukte de knop in en voor ze zag ze niets anders dan ruimte, af en toe zweefde er een stuk aarde rond, en Anouck liep naar achter, alsof ze bang was in het niets te vallen. ‘Oh! Vergeten! Hij kan ook naar de toekomst! Je bent bij het einde van de wereld, het jaar 2109! Ooh wat was ik hier bang voor! Ooooh wat was ik hier bang voor! snel, druk op de rode knop met het groene kruisje!’
Anouck deed het en de deur klapte dicht. Er kwamen allemaal veiligheidsgordels en airbags tevoorschijn. ‘ga nu in de stoel zitten!’ Anouck deed het. De capsule begon te draaien, en het geronk was weer te horen. ‘je gaat nu weer naar een andere tijd. Misschien de prehistorie of het Oude Rome, maar de bedoeling is dat je weer in deze tijd terechtkomt. Doe de deur maar weer open.’ Anouck deed de deur open en zag een groot landschap met een groot meer, en allemaal tropische planten. Bij het meer stonden een paar saltosaurussen te drinken. Naast de capsule zag ze een diplodocus, tevreden knabbelend aan de bladeren van een palmboom. Professor Shiki zei: ‘ je zat toch op paardrijden? er liggen paardrijdspullen in het kastje, misschien kan je diplodocusrijden.’  ‘maar dat is toch onmogelijk! Ik kan nooit op zo`n diplodocus klimmen, laat staan berijden!’ ‘zie je nog andere dino`s?’ ‘ja, een babytriceratops, een stegosaurus en een tyrannosaurus rex.’ ‘neem de babytriceratops, dat is makkelijk rijden en ze kunnen gauw vrienden worden met mensen .’ ‘oké dan, de triceratops!’ ‘eerst moet je vrienden met hem worden’ Dat was zo gezegd zo gedaan. Anouck liep naar de triceratops en meteen was er een hechte band tussen Anouck en de triceratops. Anouck pakte de paardrijdspullen en ging op de triceratops zitten. ‘ik noem je Tops!’ de triceratops knikte: dat was een ja.  Ze bevestigde de spullen aan de triceratops en meteen renden ze in volle vaart door het prehistorische landschap.  Na een vlug rondje nam Anouck afscheid en stapte in de tijdmachine. Ze drukte op de rode knop met het kruisje erdoor.  Er gebeurde niets. Professor Shiki zei ‘ah oh, de stroom is op! Je zit voor altijd vast in de pre -’  het scherm viel uit. Anouck stamelde: ‘Professor Shiki? Hallo?’ ze bedacht zich dat omdat de stroom op was, het beeld uit viel. Anouck rende bezorgd in het rond. Tops probeerde haar te troosten. Anouck dacht aan alle dingen die ze in haar leven beleefd had. Ze dacht dat ze nooit uit de prehistorie zou komen.. Ze dacht aan biologieles. Anouck zei in zichzelf: ‘waar ging het ook alweer over?’. Toen opeens wist ze het. Het ging over groene stroom, en over de milieuvervuiling. Dat eerste kwam haar goed van pas. Ze ging zelf stroom maken doormiddel van bliksem. Samen met Tops ging ze op zoek naar zilver, ijzererts of koper. Toen zag ze  een half uitgegraven brok zilver. Ze wou het optillen maar het was te zwaar. Tops hielp haar, en samen gingen ze naar de grot waar Tops geboren was, het zilver achter hun aan slepend. Tops deed een dutje en Anouck ging ijverig aan het werk. toen Tops wakker werd, had Anouck van het zilver een soort antenne gemaakt. Anouck zei tegen Tops: het werk is gedaan. Kan je me even helpen? het overige zilver kan ik goed gebruiken. Tops deed wat ze vroeg en samen gingen ze naar de tijdmachine. Ze bevestigde de zilveren antenne op de bovenkant van de tijdmachine, en vervolgens wachtte ze op de bliksem. Ze bleef wachten tot het avond werd. Ze riep Tops bij zich en ze vroeg wat hij wou eten. Vreemd genoeg verstond Anouck wat Tops zei. Tops zei eigenlijk: ‘gagugroegf’ maar Anouck verstond: ik wil graag  een portie mossen als eten. ‘Tops, zal ik een lekkere mossalade voor je maken?’. Tops knikte ja. ‘ikzelf wil een champignonsoepje trekken denk ik. Kom Tops, we moeten even de ingrediënten zoeken.’. Tops gehoorzaamde en liet Anouck op haar rug klimmen. Het duurde niet lang of ze hadden alle ingrediënten. Toen ze terug bij de tijdmachine waren,  was de antenne erafgevallen. Anouck zette hem er weer op maar toen ze het wou doen was de tijdmachine weg. Er lag alleen een  brok geperst metaal, midden in een pootafdruk van een tyrannosaurus rex. Ze bedacht zich dat een tyrannosaurus op de tijdmachine was gaan staan. Maar gek genoeg was ze niet bezorgd. Ze vond het wel leuk worden in de prehistorie. Ze maakte eerst het eten klaar. Tops smulde van zijn mossalade en Anouck slurpte voorzichtig haar champignonsoep op. Als toetje had ze een boomvaren aan Tops gegeven. Ze maakte van haar overige champignons een bitter sausje. Ze garneerde de boomvaren van Tops met een beetje saus. Zelf at ze de overgebleven saus op. Ze gingen weer terug naar de grot. Anouck stak een vuurtje aan en hakte in de muur een holletje dat als bed zou dienen. Ze vlocht wat palmbladeren aan elkaar en ze had een deken en dekbedovertrek. Ze haalde heel wat voedsel in huis en maakte van de grot een luxe villa. Richting middernacht ging Anouck slapen.

‘Professor Shiki, ik wil mijn dochter nu terug!’ Anouck`s moeder stond te discussiëren met professor Shiki. ‘maar dat kan niet, de stroom is op en-’ ‘kan me niet schelen! ik wil Anouck terug!'



dit is een van me groep 6 opdrachten